Mildheid als het nieuwe normaal

Gepubliceerd op 3 september 2020 om 21:55

“IK KEN U ALS HARD OP DE INHOUD EN MILD IN PERSOONLIJKE RELATIES!” Zo typeerde Mark Rutte Tweede Kamerlid Esther Ouwehand tijdens het plenair debat over het overtreden van de coronamaatregelen door minister Grapperhaus tijdens zijn huwelijk. Niemand wilde het er over hebben en toch kon het niet onbesproken blijven.

 

“ALS ER VAN MIJ EEN FOTO WAS GEMAAKT, dan is het goed mogelijk dat ik die anderhalve meter niet altijd goed genoeg heb gehandhaafd!” Dat was een uitspraak van diverse Tweede Kamerleden èn van de minister-president. De hardheid op de inhoud en de mildheid naar de persoon leidden uiteindelijk tot een verworpen motie van wantrouwen en een verworpen motie van afkeuring.

 

HARDHEID VAN DE INHOUD KAN DUS SAMENGAAN MET MILDHEID in de persoonlijke relatie. Kunnen we ons voorstellen dat we in een roes van geluk even vergeten dat we ons landelijk in een crisis bevinden? Dat we dan dingen moeten doen die we tegennatuurlijk vinden en niet alert zijn? Dat we tegelijkertijd vinden dat het belangrijk was om dat wel te doen en we onze fouten alleen achteraf kunnen herkennen?

 

HOE 'TEGENNATUURLIJK' ZIJN DE CORONAMAATREGELEN? De  ‘coronamaatregelen' zijn eigenlijk 'normale' maatregelen die je neemt om besmetting met een virus te voorkomen als je kwetsbaar bent. Tijdens de ziekenhuisbehandelingen bij intensieve chemotherapie zijn al je geliefden en vrienden in staat om hierin mee te gaan. Daarna verslapt het gedrag. Je omgeving zucht opgelucht, angst verdwijnt en men vergeet de noodzaak zich aan maatregelen te moeten houden als de ziekenhuisbehandelingen stoppen. Het ligt niet in onze menselijke aard om continu alert te blijven en we zijn ook niet continu met die ander bezig. De kwetsbare in kwestie moet dan blijven communiceren om bewustwording te creëren voor gewenst gedrag voor zijn gezondheid.

 

IN ZWEDEN IS DE CORONA-AANPAK GEBASEERD OP HET NEMEN VAN INDIVIDUELE VERANTWOORDELIJKHEID voor de maatregelen. Het normale leven gaat zoveel als mogelijk door. Jarenlang onderzoek naar nationale culturen (Hofstede Insights) laat zien dat onze cultuur veel lijkt op die van Zweden. Beide landen kennen weinig hiërarchie, veel inspraak, zoeken naar consensus, zelfverwezenlijking en individualisme. Regels en hiërarchie zijn er alleen als dat nodig is. Tegelijkertijd hebben Nederland en Zweden op de cultuurdimensies ‘zorgen voor elkaar’ en ‘kwaliteit van leven’ de hoogste waarden van alle Europese landen. Samen met individuele verantwoordelijkheid kunnen dragen is dat de basis die het mogelijk maakt om met mildheid meer te bereiken dan met krampachtig controleren en bestraffen.

 

HOEVEEL MENSEN VINDEN DAT ZE KUNNEN GAAN WERKEN als ze een beetje verkouden of grieperig zijn? Dat is geen onwil of tegendraads gedrag, dat hoort bij de nuchtere-niet zeuren-hardwerkende Nederlander. Verandering van dit gedrag vraagt om bewustwording wat de consequenties zijn van jouw autonome handelen in relatie tot wat die ander nodig heeft. Luisteren doe je om te begrijpen en niet om te kunnen reageren. Begrip maakt beoordelen of veroordelen onnodig en bestraffen meestal overbodig.

 

‘HARD OP DE INHOUD EN MILD IN DE PERSOONLIJKE RELATIE’ kan het nieuwe normaal worden! Overleg met groepen in de samenleving -met bijvoorbeeld jongeren zoals de minister-president aanhaalde tijdens het debat- maakt inzicht in elkaars behoeften en wederzijds begrip mogelijk. De volgende stap is hierop afgestemde communicatie door het kabinet met de minister-president als boegbeeld. ‘Hard op de inhoud’ en ‘mildheid in persoonlijke relaties’ kan goed met elkaar samengaan. Dat is wat ‘de casus Grapperhaus’ ons echt heeft laten zien! Dus vooral toevoegen aan ‘Lessons Learned’ als een ‘Point taken’!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.