Beste nieuwe Agora-ouders: Neem tijd om te ontscholen!

Gepubliceerd op 7 januari 2021 om 16:47

SINDS 2016 BEN IK AGORAOUDER. Mijn dochter koos eerst voor een traditionele school, maar stroomde het tweede jaar in op Agora Roermond. Het was zo’n genot om te zien dat ze zin had in school en zich er al snel thuis voelde. Mijn zoon had al vanaf de open dag van zijn zus besloten dat hij naar Agora wilde. Vanaf 2017 ben ik dus ‘dubbel’ Agora-ouder en ook absoluut niet meer geschikt als ouder voor een reguliere school. Ik durf toch van mezelf te zeggen dat ik daarvoor te ver ontschoold ben.

 

MIJN WENS VOOR ALLE AGORASCHOLEN is dat zij hun leeromgeving vorm mogen geven door een sterke participatiepijler van ouders en derden. Er lijkt me niks mooier dan de verwondering van de wereld naar binnen brengen of de kinderen in verwondering naar buiten te laten gaan. Dat doen ze vaak al vanzelf, maar met hulp ontdekken ze plekken waar ze anders niet zouden komen. Je vraagt immers niet om een appel als je niet weet dat fruit bestaat.

 

SINDS HET NIEUWE SCHOOLJAAR heb ik digitaal nieuwe ouders van andere Agorascholen ontmoet. Ik herken de vragen die ze stellen, de bezorgdheid voor hun kinderen en het zoeken naar het bewijs dat de keuze voor Agora de juiste is. Ik hoor vragen over hoe je weet dat het nou goed gaat met leren, hoe het gaat lopen richting diploma en wat je allemaal moet doen als je kind niet gemotiveerd is. Allemaal herkenbare en logische vragen!

 

ER VALT ME NOG IETS ANDERS OP; de overtuigingen van waaruit nieuwe ouders vragen stellen. Het doet me aan mezelf denken. Je hebt voor Agora gekozen en toch stel je nog steeds vragen die gevoed worden door het onderwijssysteem dat je zelf nog kent. Gaat het wel goed? Gaat het wel snel genoeg? Krijgt mijn kind straks een diploma? We zijn gewend dat een vak jarenlang onderwezen moet worden en cijfers de voortgang laten zien. Dus hoe weet je dan zeker dat je kind leert en op de juiste weg zit bij Agora?

 

KINDEREN MOGEN EERST ONTSCHOLEN! Het eerste jaar staat voor de kinderen in het teken van ontscholen. Een hele overgang om van ‘te doen wat je gezegd wordt’ naar ‘je realiseren wat je leuk vindt en zelf mogen kiezen’. Het is van groot belang dat je kind deze fase doorloopt en eigenlijk zo weinig mogelijk muurtjes en voorbestemde paden ervaart. En dat is even wennen. De muren en paadjes waren namelijk niet alleen een belemmering maar ook een begrenzing en een vorm van ‘veiligheid’. Die veiligheid en het ontdekken van eigen grenzen én mogelijkheden, dat doen de kinderen samen met andere kinderen en de coaches.

 

AGORAKINDEREN ONDERSCHEIDEN ZICH IN AUTHENTICITEIT. Wat vooral de buitenstaander opvalt als hij Agora bezoekt is dat de kinderen onbevangen zijn; Dat ze zich vrij voelen hun mening te laten horen, dat ze niet bang zijn om vragen te stellen, maar ook dat ze net zo goed hun desinteresse tonen of het met je oneens zijn. Ze zijn zich steeds meer bewust van wie ze zijn en wat ze willen, waar hun successen zitten en waar hun valkuilen. En dat is de basis om te focussen op wat ze willen en gemotiveerd kunnen zijn dat te doen wat nodig is om daar te komen.

 

HOE DRAAG JE DAAR ALS OUDER NU IN BIJ? De allerbelangrijkste vorm van ouderparticipatie is misschien wel het ontscholen als ouder zelf! Wat ik heb geleerd in de loop der jaren is veel minder uit te gaan van ‘moeten’, resultaten en prestaties. Zolang je in controle wil zijn en wil dat dingen gebeuren zoals jij ze voor ogen hebt is er elke keer het risico dat het in jouw ogen niet goed loopt. Overheerst de zorg en de wens, dan ben je eerder een blok aan het been van je kind in zijn ontwikkeling.

Je vraagt je kind niet meer wat het heeft gedaan en gepresteerd, maar hoe zijn dag was? Je observeert en bent nieuwsgierig. Des te zuiverder jouw belangstelling, des te meer je kind je zal betrekken bij zijn ontwikkeling. Het ene kind is daarbij wat gemakkelijker in informatie delen dan de ander.

 

HET IS DE DRIEHOEK COACH – LEERLING – OUDER die mij een gevoel van zekerheid geeft. Ik overleg niet over mijn kind, maar met mijn kind. Ik hoor hoe het gaat en ben nog elke keer blij verrast als onze verhalen met elkaar overeen komen. Je overlegt hoe het gaat, maar mag als ouder je vragen, je zorgen en nieuwsgierigheid delen, zowel met de coach als met je kind. Verbaas je daarbij niet over hoe wijs je eigen kind is! Antwoorden komen net zo goed van hen zelf als van hun coach. Alles wat het van je vraagt is om te ontscholen en je te ontwikkelen als Agora-ouder!

 

DUS…. AAN ALLE NIEUWE AGORAOUDERS; ONTSPAN! Adem in en adem uit! Stel je vragen die je hebt over je kind eerst aan jezelf en kijk daarbij in de spiegel! Is het een vraag over je kind of een zorg of angst van jezelf?

Heb vertrouwen in je kind, observeer en ben vooral als een ‘Alice in Wonderland’ nieuwsgierig. Stel vragen! Ben geïnteresseerd! En neem de ruimte om feedback van je kind binnen te laten komen.

Als je als ouder tijd neemt te ontscholen vormen we allemaal al in ‘ons eentje’ de basis voor ouderparticipatie in dat eerste jaar! En misschien zouden nieuwe ouders per team regelmatig online bij elkaar kunnen komen, gewoon als een ‘koffiekransje’? Het helpt om van elkaar te horen dat je met dezelfde vragen zit, dat je gelijke verhalen hoort en daarmee vorm je vanzelf al een community! Wie durft?

Gepubliceerd op 7 januari 2021 op de website van Agora: https://niekee.nl/blog/ouders-bloggen/beste-nieuwe-agora-ouders-neem-je-tijd-te-ontscholen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Ijm
een maand geleden

Beste Agora ouder, samen met onze dochter heb ik genoten van deze blog. Ik heb het namelijk hardop voorgelezen. Waardoor wij samen in gesprek raakte. Ik heb haar een paar keer de vraag gesteld of het herkenbaar is en of zij sommige dingen ook zo ervaart. Samen hebben we gelachen bij het stukje vd ouder. Tja, dat ontscholen, het moeten opleggen omdat het mij een goed gevoel geeft. Gelukkig wist ze mij te vertellen dat ik ook nieuwsgierig ben en veel vragen stel. Met een gerust hart las ik daarna de alinea van de rust voor het eerste jaar (wat mij natuurlijk al vaker is verteld 😉). Maar toch het is echt wennen. Vooral ook voor onze dochter om zelf aan te gaan en om te gaan met haar niet geplande uren. Kortom, dank voor deze heldere blog. Ik hoop dat je meerdere ouders kan inspireren want dat is wat ik na deze tekst vooral weer voel. Zo mag het zijn!! Haar eerste reactie nadat ik klaar was met lezen: wat mooi hoe zij dit heeft verteld! Gr Agora moeder in

Miriam
een maand geleden

Beste Ilona,
Mijn uitdaging bij Agora als bloggende ouder is om te delen voor herkenning en inspiratie en wat fijn is het dan om deze reactie van jou te mogen ontvangen! Dankjewel!
Miriam